De Road to Tirana: waarom het seizoen 2021/22 elke Feyenoord-fan bijblijft
Het begon in de voorronde tegen het Kosovaarse FC Drita. Achttien wedstrijden later stond Feyenoord in de finale van de Conference League in Tirana — het nieuwe Europese toernooi dat niemand serieus nam maar dat voor Feyenoord uitgroeide tot iets groots. De weg ernaartoe was lang, hobbelig en soms op het randje. Maar elke horde werd genomen. Dit is het verhaal van de Road to Tirana.
Een nieuw toernooi, een onzeker begin — niemand gaf Feyenoord de hoofdrol
De Conference League was in 2021 een gloednieuw toernooi. Velen beschouwden het als de derde rang van Europa, een troostprijs voor clubs die niet goed genoeg waren voor de grote podia. Feyenoord stroomde bovendien in via de derde voorronde. Niet als titelkandidaat maar als club die de play-offs om Europees voetbal had overleefd in het seizoen ervoor. De selectie stond op waarde, de ambities waren gematigd.
AS Roma van José Mourinho gold van meet af aan als torenhoge favoriet. De Italianen hadden sterren, budget en een coach die Europa kende als zijn broekzak. Feyenoord belandde in pot 2 bij de loting van de groepsfase — niet het slechtste scenario, maar evenmin een teken dat de buitenwereld rekening hield met de Rotterdammers. Aan het begin van dat Conference League-seizoen stond Feyenoord bij Vbet NL zeker niet als favoriet genoteerd. De Rotterdammers begonnen in de voorronde terwijl Roma van Mourinho al voor het toernooi als grote kanshebber gold.
De voorrondes: moeizaam maar doorgaan
De campagne begon zonder fanfare. FC Drita uit Kosovo was de eerste tegenstander. In De Kuip werd het ternauwernood 3-2, de uitwedstrijd eindigde in een 0-0 gelijkspel. Doorstoten, maar niet overtuigend. Wie dacht dat Feyenoord snel zou afvallen, had een punt kunnen maken na die openingsronde.
FC Luzern uit Zwitserland zorgde voor meer lucht: thuis en uit werd telkens met 3-0 gewonnen. Maar het werd weer spannend in de play-offronde tegen het Zweedse Elfsborg. Uit ging het mis: 3-1 verlies. Thuis moest het rechtgezet worden en dat gebeurde met verve — 5-0. De groepsfase was bereikt. Arne Slot had zijn ploeg stap voor stap sterker zien worden. Dat patroon zou de hele campagne doorzetten.
De groepsfase: van pot 2 naar groepswinnaar
Groep E bestond uit Slavia Praag, FC Union Berlin en Maccabi Haifa. Op papier geen makkelijke tegenstanders, maar Feyenoord domineerde. De Kuip speelde een hoofdrol: elke thuiswedstrijd werd een fort. Het publiek dreef de ploeg vooruit op momenten dat het nodig was, en Slot wist zijn elf op het veld te krijgen dat hij voor ogen had.
Feyenoord won groep E met veertien punten en plaatste zich direct voor de achtste finales. Geen play-offronde, geen extra risico. Wie had dat aan het begin van de campagne durven voorspellen? De Rotterdammers hadden zichzelf bewezen als serieuze factor in dit toernooi — ook al wilde de buitenwereld dat nog niet helemaal geloven.
Partizan, Slavia Praag en Marseille — drie keer overleven
De knock-outfase begon met een statement. In Belgrado, bij Partizan, won Feyenoord met 5-2. Voor het oog van 1.400 meegereisde supporters liet de ploeg van Slot zien dat Europa geen sprookje meer was maar bittere ernst. De return in Rotterdam was een formaliteit: 3-1.
In de kwartfinale wachtte een oude bekende: Slavia Praag. Thuis werd het een zenuwslopende 3-3. In Praag hield Feyenoord het hoofd koel en won 1-3. De halve finale bracht de grootste naam: Olympique Marseille, nummer twee van Frankrijk. Als underdog speelde Feyenoord thuis een uitmuntende wedstrijd: 3-2. In het Stade Vélodrome, voor een kolkend Franse publiek, hield de ploeg stand op 0-0. Tirana wachtte.
Tirana: de finale die pijn deed maar trots maakte
Op 25 mei 2022 stond Feyenoord in de finale van de allereerste Conference League. De tegenstander was AS Roma. Het stadion in Tirana kleurde rood-wit. Duizenden supporters hadden zich een weg gevonden naar Albanië. Per vliegtuig, per bus, op eigen houtje. Het was een volksverhuizing.
De finale zelf deed pijn. Nicolò Zaniolo scoorde na ruim een half uur: 1-0. Feyenoord vocht terug maar kon niet gelijkstellen. Roma won de eerste Conference League ooit. De teleurstelling was groot.
Maar niemand hoefde zich te schamen. Feyenoord had een route afgelegd die niemand had voorzien. Van de voorronde tegen FC Drita tot de finale in Tirana. Dat is een campagne om trots op te zijn.
Waarom dit seizoen meer was dan voetbal
Het was het begin van een succesvolleperiode onder Arne Slot. Met Feyenoord werd hij kampioen om later te vertrekken naar Liverpool om met die ploeg de Premier League te winnen.. De Feyenoorders die dit avontuur beleefden — Bijlow, Trauner, Dessers, Nelson, Sinisterra — zijn inmiddels over de hele wereld verspreid. De ploeg die Tirana haalde bestaat als eenheid niet meer.
Maar wat blijft is het gevoel. Praag in de winterkou. Marseille op het randje. Tirana in rood-wit. Een fanbase die de ploeg overal volgde, letterlijk. Dit seizoen liet zien wat Feyenoord is als het echt gaat: een club met een hart dat groter is dan het budget, met supporters die er altijd zijn — ook als de bestemming Tirana heet en het vliegtuig om vier uur ’s nachts terugvliegt.
De Road to Tirana was geen eindbestemming. Het was een bewijs. Van wat mogelijk is als een ploeg, een coach en een fanbase één lijn trekken. Dat vergeet je niet.
The post De Road to Tirana: waarom het seizoen 2021/22 elke Feyenoord-fan bijblijft appeared first on FeyenoordReport.